هزارتوی تنهایی

بالاخره هزارتو دو ساله شد. اینجا قرار نیست در این باب چیزی نوشته شود چون در خود مجله چند خط جشن گرفتیمش. «تنهایی» مطلب وارده بسیار زیاد داشت، ولی فقط یکی‌شان رای آورد که منتشر شد که هنوز نمی‌دانیم نویسنده‌اش کیست و نقداً اسمش ناشناس است. در رای‌گیری برای انتشار مطالب نظرهای اعضا بسیار متفاوت است و به سختی در مورد نوشته‌ای اجماعی حاصل می‌شود و برای همین نوشته‌های وارده‌ای که منتشر شوند هیچ‌وقت بیشتر از یکی دوتا بیشتر نیستند. این شماره چند عضو جدید داریم، مستعارنما و رهی رسولی‌فر. داستان صفحه‌آخر انتخاب بامداد است و عکس یک سایت را هم سرهرمس حاضر کرده است. نگارنده اعتقاد دارد مسایلی که بایستی مطرح می‌کرد در این چند ماه و هر بار تصمیم می‌گرفت بگوید آرام آرام مشمول زمان شده‌اند و خود نگارنده هم یادش نمی‌آید چه بودند.



نظرات:

 :نام
 :ای‌ميل
 :وب
 :نظر

اطلاعات شما را به خاطر بسپارم؟